Biliyor musun ? Seni seviyorum diyebilmek,
Dünyanın en güzel diliyle konuşmak gibi.
Her gün, her saat, ve her saniye,
İçimde bir nehir gibi gürül gürül akıyor adın;
Adının geçtiği her yerde, sonsuza kadar seni seviyorum.

Bir kere o yangının içine düşmeyegör,
Ateşlerden köprüler kurarsın her gün kendince.
Aşık dediğin bazen dünyayı görmez, bir kör misali;
Ne mevsim kalır aklında ne de bir an,
Gönlümün en yüce makamında, bir ömür seni seviyorum.

Çünküsü yok bu işin, nedeni, niçini yok,
Zaman dediğin şey, senin bana bakan gözlerin.
Utangaç bir gece yarısı, penceremde yağmurun sesi çok,
Ama gürültüsü tam kalbimin kıyılarında duyuluyor.
Aynı senin aşkın gibi vuruyor dalga dalga içime,
İlk günkü o heyecanla, her saniye seni seviyorum.

Geceyi ikiye bölen o keskin çizgide,
Sadece adının harfleri kalıyor ayakta.
Koca bir nehir akar gider kalbimin tam orta yerinde,
Dursa da koca dünya, her şeye rağmen ve her an,
Seni dualarımın kabul olmuş hali gibi,
Son nefesime kadar seni seviyorum.

Çünküsüz bir gökyüzüydü bu, bahanesi yok,
Takvimler hükmünü çoktan yitirdi o güzel gözlerinde.
Şimdi odaya çoktan çöktü bir yağmur sessizliği,
Duvarlara çarpan kalp atışlarım var sadece yankılanan.
Seninle genişliyor odanın en kuytu en dar köşeleri,
Hasretin, içimde yer değiştirken bile seni seviyorum.

Toprağın o kadim sabrını, göğün duru mavisini,
Kuşların kanatlarındaki o telaşlı, o ürkek göçü,
Ve evlerin pencerelerinde biriken o bekleyişleri...
Hepsini bir araya getirip sana benzetiyorum bu sabah.
Seni sevdikçe anlıyorum dünyanın bunca yükünü,
Tüm dünyayı senin mucizende bulup seni seviyorum.


Bir adamın kalbidir bu, bir kadının aşkıyla yanan,
Sadece senin limanında durulup, seninle can bulan.
Diz çöktüm tüm varlığımla önünde, kalmadı hiç derman,
Zaman geçtikçe dindi o fırtınalar ve yağmurlar,
Sussun artık bu dünya sadece kalpler konuşsun,
Gittiğim her yolda, aldığım her nefeste seni seviyorum.