Saydım saatleri; gün, hafta, ay oldu
Yüzde tebessüm vardı, o bile soldu
Bayram sevinci yarım, umut kayboldu
Dünde miydi rengi yaşanan anın
Yitirmeden bilmekmiş, o imiş kârın.

Dün el öpenler bizdik, sahi çocuktuk
Elleri minicik ve gözü de yumuktuk
Takvimler kıvrılıp gitmiş, yaşsa jemalde
Zaman bir zalim akışta, gider meçhule
Dünde miydi rengi yaşanan anın
Yitirmeden bilmekmiş, o imiş kârın.

Kaç perdelik bir sahne ki hayat dediğin
Mazinin esintisine takılmış tüm sevdiklerin
Gerçekler, yitirilmelerde çalıyor yüze
Belki bu yüzden özlem var yaşanan düne
Dünde miydi rengi yaşanan anın
Yitirmeden bilmekmiş, o imiş kârın.

Kimlerdi ki geldiler rengi de katarak
Aralandı mesafeler ölüm var mutlak
Nasıl silinsin anılar kalptedir derin
Emanetti sağlık, akıl, bedenin, cismin
Dünde miydi rengi yaşanan anın
Yitirmeden bilmekmiş, o imiş kârın.

Bayramlardan alınan feyz bize ilâçtır
Dile dolanan şarkıda mutluluk vardır
Yâd ile anılan günler şimdi uzaktır
İzimiz kalacaksa eğer, kibir tuzaktır
Dünde miydi rengi yaşanan anın
Yitirmeden bilmekmiş, o imiş kârın.

Bir kadrajdı genişçe, özneler eksik
Bizi bize katan bayram özel bir eşil
Bir Gölge Ozan da der ki hayat mevsimlik
Bırakında tadı dolsun akla, gönüle
Mühleti dolanlar yoklar, sor bir nerede
Dünde miydi rengi yaşanan anın
Yitirmeden bilmekmiş, o imiş kârın.

Oğuzhan Külte