Kime kalmış ki koca dünya
Bir devrandır bu sürer gider
Kimi yaşar asudesini hayatın
Kimi eza çeker her anında.

Bizi de bir güldüren olur mu bilmem
Kaybolan yılları geri getiremem
Keşke yüreklere dolsaydı sevgi
Yeşile bezenseydi hayatın rengi.

Sabra borçluyuz eldeki nimeti
Yaratan biliyor bundaki hikmeti
Bizi yâr, yaren eden O değil miydi?
Vicdan ve merhabet neden ki yitti?

Bizi de bir güldüren olur mu bilmem
Kaybolan yılları geri getiremem
Keşke yüreklere dolsaydı sevgi
Yeşile imrenseydi hayatın rengi.

Aman dileyene koştuk imdada
Yeri geldi biz de düşmüştük zora
Kan bağımızdan olan yoktu ortalıkta
Can bağımızdı gelen, kol kanat gerdi.

Bizi de bir güldüren olur mu bilmem
Kaybolan yılları geri getiremem
Keşke yüreklere dolsaydı sevgi
Yeşile bürünseydi hayatın rengi.

Mor dağlara baktıkça duygulanırım
Grup vakti gelince yas ta tutarım
Çok çok on beş yıl daha yaşarım
İnsanlardaki hırsa bakar, şaşarım.

Bizi de bir güldüren olur mu bilmem
Kaybolan yılları geri getiremem
Keşke yüreklere dolsaydı sevgi
Yeşile özenseydi hayatın rengi.

Bir kaç günlük değil mi şu ömür
İnsan güzellikleriyle anılır, övülür
Gönle gam katmakla abad olunmaz
Kimsenin ahı asla kimsede kalmaz.

Bizi de bir güldüren olur mu bilmem
Kaybolan yılları geri getiremem
Keşke yüreklere dolsaydı sevgi
Yeşile bir dönseydi hayatın rengi.

Oğuzhan KÜLTE