Hatırladıkça esen yelini mazinin
Duygularım düğümlenir, tutulur nutkum
Daha on beşli, on yedilerdi bak vefaya
Koşmuşlar sorgusuz ve sualsizce
Vatan demişler, bayrak, namus, onur uğruna
Bırakarak yarınlarını tereddütsüz, düşmüşler bu toprağa.

Her adımımızda var izleri, asla silinmez
Bir destansı kavga ki bu değerinden yitrmez
Adı Çanakkale, soyadı tüm Anadolu’dur
Dedik ya bir sancağın sıcaklığındaki kardeşlik
Bugünlere dimdik duruş, varoluşumuzdur.

Durup dururken dolanır dilime türküsü
Gelibolu Yarımadası’da tatmıştık milletçe
Özgürlüğe giden yolda, korkusuzca ölümü.

Bir başkadır Çanakkale’den tarihe düşülen not
Öyle sıradan bir cephe değil bu, mahşerdir
Yönü istiklâl olan yiğitlerin otağıdır, ruhuysa biz
Binlere birlerin dikliği, gözüpekliği
Gaziliğe yahut şehitliğedir yeminleri, şüphesiz.

Öylesine bir bent ki gerilmiş bir çelik
Mermi, şarapnel, bombalar gelemez kafi
Anadolu’m kuvvacı bir ruhta davaya müdafi
Yok düşmana geçit, son kaledir bu
İslâmın kalbi cilâlandı, şahlanarak da vurdu.

Aldanma şimdiki dinginliğe, bak kopan fırtınaya
Açılmış semanın kapıları dahi mazinden şühedâya
Halen sesi gelir o dünlerin esen yellerde
Sense bugüne yükselensin onlar düşerken yere
Adını asla unutma, kazı zihnine, kalbe
Varoluşunuzun ortak adıdır Çanakkale.

Bir de ben vurulsaydım o kutsi davada
Kısmeti olanlaradır vatan toprağına adanmak
Bir şeye yetiyor gücüm sözde, kalemde
Yüreklerde yankı bulsun isterim, derinden
Sayfalar kıvrılıp giderken o tarihten
Biteviye not düşülsün bize Çanakkale ’den.

Bir ezber olmasın dün, o bambaşka
Öykülerini de ekle ki değsin ruhlara
Senin, benim değil özü, biz olabilmek
Aynı sancağın altında bir ve beraberce
Dünün türküsünü söylerken, yarınları düşlemek
Kardeşliğin emsalsiz vurgusu Çanakkale demek.

Maziye boynumuz bükük, gözler nemli
Gururla taşıyacağız onları hem de ebedi
Dirliği edineceğiz yeniden ve mihengimiz
Ta dünlerin ruhunda güçlüydük, hatırla
Bugüne, yarına da aynı sevdamız, Çanakkale ’yiz.

Oğuzhan KÜLTE