NE KAYBEDERSİN
Fevzi Emir Yılmaz


Bir hayal kuralım en güzelinden,
Başlasın sevdamız eski yerinden,
Yeter artık şu zaman tünelinden,
Çıkıp gel sevdiğim ne kaybedersin.

Sensiz bırak o vefasız elleri,
Essin başımızda sevda yelleri,
Saçlarına yeni açmış gülleri,
Takıp gel sevdiğim ne kaybedersin.

Bunca ayrılıktan kim görmüş fayda,
Kulak ver sözüme çağrımı duy da,
Baharla çağlayan sellere uy da,
Akıp gel sevdiğim ne kaybedersin.

Seni tutsak eden şu zincirleri,
Dilinden düşmeyen o isimleri,
Benim olmadığım tüm resimleri,
Yakıp gel sevdiğim ne kaybedersin.

İstesen de gizlenmiyor hakikat,
Kalmadı gözde fer, dizlerde tâkat,
Gülmeyen bahtına sertçe bir tokat,
Çakıp gel sevdiğim ne kaybedersin.

Vuslat eyleyelim hüznün sonunu,
Dağıt ufuklarından gri tonunu,
Kör olası ayrılığın boynunu,
Büküp gel sevdiğim ne kaybedersin.

Tutun da gel kanadına bir kuşun,
Kavuşmaktan yana olsun duruşun,
Bitmeyen hasretin alnına kurşun,
Sıkıp gel sevdiğim ne kaybedersin.