1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
37
Okunma
Bu son çıkmaz;
Zirveden kopan o beyaz sessizlik.
Hayatın yakasından düşen son feryat...
Cehennemin keyfi yerinde,
Yandıkça eriyen bir boşluğum artık.
Hoşça kal dolu bir veda bu.
Yolcu; kendi içindeki şeytanı kov!
Cennetin kapısı, gönül kıranlara kapalı.
Şimdi; herkes için ölüyorum,
Kendime yeniden dirilmek için.
Çelikten zırhlar, ince sızılar...
Dilin kestiği dışarıdan kanamaz,
Sarma boşuna; iç kanama bu, durmaz.
Ya can ol ya ecel;
Uzatmalara oynamak, kendine ihanet.
Ağrı kadar yalnız,
Kimliksiz bir medeniyet...
İkimize de dar bu dünya.
Unutma kapısındayım;
Eşiğine başım eğilmez
Vaha Sahra
5.0
100% (3)
Cevap Yaz