5
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
199
Okunma
Kavuşmayı bilmeyen biraz tuz, biraz da suyduk…
Yüzmeyi bilsek, bir damla Okyanus olacaktık derinlerde…
Bir yara öbür yaraya,
"Gel beraber iyileşelim" demiş…
Bir yarayı çağırsam uzaktan,
Gelir mi yarama kabuk?
Yaralarım dile geldi,
Ruhum açtı ruhuna…
Ağladım susarak,
Avuçlarımda tuz ve su.
İnsan insana kördü,
Gönül denizinde hasret yüzüyordu.
Avuçlarım kapandı umuda,
Ay söndü, karanlığa sindim.
Kendi sarmalında büyüyen yaraydım.
Samanlık yandı kül oldu, seyran bitti…
Vadiler açtım, tuzla buz edip dağları,
Bir çöl, yağmura hasret.
Tufanlar getirdi kervanlar,
Ölüm kadar gerçek; hasret…
Vaha Sahra
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz