Son kurşunu namluya sürdün yüz çevirerek,
Titremesin ellerin gönlünce öldür beni.
Gülzarında güllerim kökünden devirerek,
Otur izle kenardan gün be gün soldur beni.
Bir şair öldü diye her yana bildir beni.

Bozulmaz dediğimiz o büyük sır bozulsun.
Züleyha’nın kaderi yeni baştan yazılsın.
Yusuf gönlüme zindan bir kabristan kazılsın.
Gönül avlundan ıssız bir vakte kaldır beni.
Bir şair öldü diye her yana bildir beni.

Gözlerim vatanındı tarumar ettin artık.
Ecel teri döktürdün şu cana yettin artık.
Vuslatından vazgeçtim velhasıl bittin artık.
Ne ara ne de arat, ne bul ne buldur beni.
Bir şair öldü diye her yana bildir beni.

Tükendi şiir diye aldığım son nefesim.
Taşımıyor yükümü gayrı göğüs kafesim.
Kursağımda bıraktın kalmadı bak hevesim.
Çarp, çıkar bu kaçıncı ağlatan yıldır beni?
Bir şair öldü diye her yana bildir beni.

Otursun içerine sana dair muradım.
Müsadenle sevgili doldu benim miadım.
Mesut’um senle doğdum senle yazıldı adım.
Hakkındır gökkubeden elinle sildir beni.
Bir şair öldü diye her yana bildir beni.

Mesut ALTUNKAYNAK