Biliyorum Asude’m imkansız belki ama,
Vuslatın engelini yıkmaya geleceğim.
Küllensin yüreğinde yanan sevda ateşi,
Poyraz olup yeniden yakmaya geleceğim.

Dağlar diz çökecekler önümde sıra sıra.
Durup yaş dökecekler yaramı sara sara.
Kuyulardan kurtulup sultan olup Mısır’a,
Züleyha’nın tacını takmaya geleceğim.

Omzumdan alacaksın bu sevdanın yükünü,
Bir şaire bağlayıp yaşarken her ülkünü.
Kendin anlatacaksın soranlara öykünü.
Dilinden sorgusuzca çıkmaya geleceğim.

Elâ gözlerin ile düzelterek aramı,
Sileceksin bir anda alnımdaki karamı.
Aşkta mahir gönlümle âyân edip daramı,
Mecnunların tahtını yıkmaya geleceğim.

Bitecek bu savaşım hayatla uğraşımla.
Anılacak yıllarca ismim sen telaşımla.
Gözümün pınarında kalan son gözyaşımla,
Avcuna damla damla akmaya geleceğim.

Mesut’um uyanırım doyamadan rüyaya,
Ben de veda ederim şu yalancı dünyaya.
Dostlarım bedenimi koyunca musallaya,
Cemâline son defa bakmaya geleceğim.

Mesut ALTUNKAYNAK