Ömrüme mâl olan bu büyük aşka,
Elem de istersen canın sağ olsun.
Beni soranlara şaşkınlık ile,
Âlem de istersen canın sağ olsun.

İstersen tanıma gördüğün yerde.
İstersen gül ve geç bendeki derde.
Fark etmez bir mana gerekse serde,
Belâm de istersen canın sağ olsun.

Zaten divaneyim ben senden beri,
Bitmedi gönlümün zorlu seferi.
Eşiğinde beklet alma içeri,
Kölem de istersen canın sağ olsun.

Yordumsa helallik istemem senden.
Koy kalsın mahşere biraz da dünden.
Kızıp da çıkarsan imandan, dinden...
Çilem de istersen canın sağ olsun.

Ya da yüreğine düşerse sızım.
Düşerse ruhuna sessiz avazım.
Ne idi ne oldu dersen bu yazım?
Kalem de istersen canın sağ olsun.

Dolmaz mı vuslata koyduğun süre?
Yakışmaz sevdada bu yol bu töre.
Mesut’um gurbetim dediğin yere,
Sılam de istersen canın sağ olsun.

Mesut ALTUNKAYNAK