Ey benim asi sevdam, boynu bükük dilrübam.
Dönme o ay çehreni küsecek zaman değil.
Nefes gibi muhtaçken yıllardır varlığına,
Bir selamı çok görüp, kesecek zaman değil.

Kirpiğin mahpushanem her yanımı sararken,
Kaşların zülfikarca şu sinemi yararken,
Elâ gözlerin cana dar ağacı kurarken,
Zülfünü urgan edip asacak zaman değil.

İnsaf et dursun artık bir an olsun bu zulüm.
Çırpınmaya ne hacet sonu ölümse ölüm.
Ağzına ne gelirse söyle hepsi kabulüm,
Kilit vurup diline susacak zaman değil.

Aras hırçınlığına eş iken gönül nehrim,
Yangın yeri her yanı bak artık viran şehrim.
Ne çok yoruldum bilsen başa sararken kahrım,
Yar iken yarama tuz basacak zaman değil.

Bozuk saat misali kalbim sende dururken.
Rüzgarına kapılıp hep sana savrulurken.
Mesut’um şiirlere ismini haykırırken,
Kalem kırıp sesimi kısacak zaman değil.
Dönme o ay çehreni küsecek zaman değil.

Mesut ALTUNKAYNAK