Bu ikinci celse huzurunuzda,
Şiir şiir beyan oldum Hakim bey.
Kırın kalemimi nazarınızda,
Zindanda gün sayan oldum Hakim bey.

Her şey bir bir oldu bile isteye.
Sevda kahır oldu düştü besteye.
Hükümlü diyerek yazın listeye.
Yeterince âyân oldum Hakim bey.

Başımı yoluna koydum olmadı.
Çileye, kedere doydum olmadı.
Derimi elimle soydum olmadı.
Dertlerimle üryan oldum Hakim bey.

Aşkın menzilinde suçlu benmişim.
Güya bir kaç durak erken inmişim.
Ahtımdan caymışım, sözden dönmüşüm.
Can pareme kıyan oldum Hakim bey.

Nefesim tükendi düştüm doğruldum.
Ne bir davet gördüm ne de çağrıldım.
Eğrildimse canan için eğrildim.
Bundan hicap duyan oldum Hakim bey.

Ben ona tek bir ah etmedim bir an.
Suçu yok gönlümü kaderdi yoran.
Mesut’um hasretin koynunda her an,
Yıllar yılı ziyan oldum Hakim bey.

Mesut ALTUNKAYNAK