Aşkın Matematiği
​Aşk, aslında devasa bir matematiktir;
Bölersin, toplarsın, çıkarırsın...
Sonra çarparak varmaya çalışırsın sonuca.
Baktın olmuyor; sinüsü, kosinüsü, tanjantı
Artık ne varsa denersin tüm trigonometriyi.
Mimarisini, statiğini hesaplarsın ince ince.
​Daha da olmuyorsa;
Atom çekirdeğini parçalarsın derinlerde.
Hidroliğin kaldırma kuvvetini,
Devasa uçakların havada nasıl asılı kaldığını,
Suyun itişini ve yer çekimini hesaplarsın...
​Aşkı sevgiye, sevgiyi sadakate,
Sadakati ise saygıya çarpar, böler, çıkarırsın.
Yetmez...
Işığın hızını, zamanın bükülmesini ölçersin,
Kuantum boşluğunda kaybolan o ihtimali beklersin.
Entropi dersin adına; düzensizliğin içinde düzen ararken,
Kendi içindeki o büyük patlamayı, Big Bang’i izlersin.
​Çünkü aşk;
Sadece rakamlardan ibaret bir denklem değil,
Çözülemeyen o meşhur "X" bilinmeyenidir.
Formüllerin bittiği, teorilerin çöktüğü yerde başlar;
Hangi laboratuvar ölçebilir ki bir bakıştaki ivmeyi?
Hangi terazi tartar, kalpteki o devasa kütleyi?
​Peki, sonuç ne?
Anlarsın ki; gerçek aşkı yaşamak için
Sadece sevmek yetmez, dâhi olmak gerekir.
Ve o dâhi dediğin kişi;
Sadece kusursuz hesap yapan değil,
Bazen hesapsızca kaybolmayı da göze alandır.

Alper KARAÇOBAN