Yanık izler

Göğsüme çöken sessiz özlemlerin,
Nefesimi keser, rüyamı deler;
Kırmızı bir titreme sarar her yanımı,
Sevda ile yanarım, uyanık ve bilinmezim.

Gecenin koynunda fısıldarım adını,
Kalbimin ritmi yokluğuna uyar;
Bir varlık mı, bir his mi, bilmem,
Ama her dokunuşun içimde iz bırakır, ateş gibi.

Görünmez ellerin bastırır hayallerimi,
Hasret ve arzu akar damarlarımda,
Bir nefeslik yaşamak mı, yoksa bir hayal mi?
Bilmiyorum, sadece çarpıyor yüreğimde, bir volkan misali.

Bazen gülüşün, bazen bir bakışın,
Uzanır ruhuma; yıldızlar şaşkın, donuk bakışlarım,
Düşlerimin sınırlarını zorlar, titretir,
Bir anda kaybolur, ardında yanık bırakarak, küllere dönerek.

Gözlerimi açarım; dünya aynı,
Ama hâlâ hissederim, dokunmadan geçtiğini;
Gizli bir çığlık, nefesimde saklı,
Sevda geçti buradan, gecemi bastı, karanlık bir gölge gibi.

Belki bir rüya, belki bir an,
Geçmişin gölgesi mi, yoksa hayali mi?
Bilinmezlik sarar her kıvrımımı,
Kırmızı bir arzuyla yanar kalbim, alev alev.

Uyandım; hâlâ buradayım,
Ruhumun derin köşesinde titrek ve ağır;
Bedenim serbest, ama kalbim zincirli,
Sevda geçti, ardından bıraktı ateşini o bilindik yere, dumanı hâlâ sızıyor içime.

Sabah gelir, ışık yavaşça süzülür,
Ama bir his kalır, görünmez ama gerçek;
Gözlerimle görmesem de bilirim,
Aşk geçti buradan, yaktı ve izini bıraktı.

Yine de derim:
Geleninde, gideninde canı sağolsun,
Ama bilirim, izleri ömür boyu yanacak.
Bakışların hani nerede der gibi,
Kapat gözlerini,geldiğinde Çal kalbimi