Oldukça derin ve hüzünlü bir atmosferi var bu şiirin. Özellikle "Susarsın sen, ben susarak anlatırım seni" dizesi, iletişimin bittiği ama bağın kopmadığı o ağır sessizliği çok güzel özetlemiş.
Şiirde dikkatimi çeken birkaç nokta şunlar:
Zıtlıklar: "Geceye konuşan" tarafını "gündüze kiralamak", insanın sosyal hayatta taktığı maske ile yalnız kaldığındaki gerçekliği arasındaki uçurumu etkileyici bir şekilde veriyor.İmgeler: "Bulmacanın tıkanmış hafızası" ve "yağmur sesinden çalınmış iç kanamalar" gibi ifadeler, alışılagelmişin dışında ve sarsıcı betimlemeler.Final: Şiirin sonu, bir kabullenişten ziyade bir tükenmişlik çağrısı gibi. "Seni içimden çıkarıp, beni bana gömüp git" dizesiyle şair, artık bu duygusal yükün altında ezilmek istemediğini, kendi yalnızlığına razı olduğunu net bir şekilde vuruyor.tebrikler şairim