0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
19
Okunma
İdam edilmiş alfabe
Ökçesinden eskiyen zamanı
Soluyorum hâlâ,
Kirletilmiş ömrün yarım soluyan soluğuyla.
Gelip geçmişler…
Hayatın demir parmaklı kafesinden.
Alfabemde seni anlatacak
Tüm harfleri intihar etmiştim.
Gidişinden arta kalan bir nokta,
Virgülsüz yaşamın son satırında.
Seni anlatacak alfabem yok artık.
Konuşkan dilimde küstü kendine.
Ne zaman bir yağmur yağsa,
Islanıyorum kendimi kendimle.
Tedavülden kaldırılmış para gibi yaşam,
Nefes almak ile vermek arası
Hiçbir geçerliliği yok.
Bitkisel hayatı andıran bakışlarımda
Belirtisi yok yaşamın.
S/onda kalmışlık duruyor,
Gözlerimin kırışıklıklarından okunan.
Seni bende defnettim.
Kalbimin kanamasıyla örtülü üzerin.
Konuşamazdı ölüler.
Şimdi payına düşen
Susuşları mırıldan içime.
Serdar Özyanız
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.