Yüreğinize sağlık

Güzel yürekli dost,
Değerli güçlü kalem üstadem,
Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık,
Yazıp bizlerle paylaşmış olduğunuz sözlerinizi,
Büyük bir beğeni ile zevk alarak okudum,
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olması temennisi ile,
En kalbi duygularımla sellam eder esenlikler dilerim.

Merhaba değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlüne, ömrüne bereket
Yüreğin abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin çok güzel olsun
Nice güzel şiirlerde, buluşmak dileğiyle, Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal

Kaleme aldığınız bu kıymetli eserden dolayı sizi en içten duygularımla kutlarım.

Duygu dünyamıza dokunan bu zarif mısralar için yüreğinize sağlık.

Her bir kelimeniz ayrı bir kıymet taşıyor.

İlhamınızın hiç sönmemesini, edebiyat yolculuğunuzun daim olmasını ve kaleminizin daha nice güzel eserlere imza atmasını temenni ederim.

Her daim afiyet ve esenlik içerisinde kalmanız dileğiyle.

Ne mülke heves ettim, ne tac u taht isterim,
Sadece bir nefeslik, dergâhında beklerim.
Yansın bu can ateşte, pervane misali aşkla,
Seninle var olup da, sende yokluk dilerim..

yüreğine sağlık üstadım... saygıyla

Çıkmazımı dilekçe eyle sevdaya... Ne çok arayışımız var mana denizinde "kimim neyim nerden geldim nereye gidiyorum" aslında yaşamımızın başlangıcını ve sonunun cevabını biliyoruz hepimiz topraktan geldik yine ona döneceğiz derdimiz sonramız ama yaşam içinde ki tüm sorularımızın var olma kaygımızın cevabı yine hep hiçliğe çıkıyor.. Tarih boyu tasavvuf ehlileri de bu soruları sormuş ve cevap aramış gerçeğe "hu" diyerek ki tüm sorgular onlarda da bizde de hep Yaradan'a çıkıyor... işte öyle sorgular sentezi beynimizin derinlerinde okunaksız bir yazıt... Tebrik ederim şairim güzel bir tasavvuf öğeli şiirdi emeğine yüreğine sağlık....

Çok güzel hece şiiri de olur bu güzel mısralardan keyifle okunası mistik havası cezbediyor insanı
Çok uzatamıyacağım günüm şiiri seçiyorum sevgili Elif
Selamlar sevgiler

Arzu Hal’in “Şiirin Hikayesi”si, Fuzulî’den ve Mevlevî geleneğinden beslenen bir aşkın hem manevi hem insani boyutunu öylesine derin bir şekilde işliyor ki, okuyan kendini hem bir çöl yolcusu hem de bir içsel zindan yolcusu gibi hissediyor. Her dize, aşkın hem yücelten hem de mahkûm eden doğasını ortaya koyuyor; kelimeler sanki hem bir yakarış hem de bir itiraf gibi yankılanıyor.

“Heyhat! insan kaç yerinden yırtılır bilir misin?
Gönül hapsinde ruhun, her nefesi mi daralır?
Aşk hükmünü verince, akıl diz çöküp kalır,
Kendi kurbanlığında, bir garip can oldum ben.”

Burada, aşkın aklı ve bedeni ne kadar körelttiğini, ruhu nasıl daralttığını hissettiriyor. Kuşlar, Simurg, Yusuf metaforlarıyla hem klasik divan şiiri geleneğine hem de bireysel bir içsel yolculuğa gönderme yapıyor. Son dizedeki “Âlemde ‘Hu’ diyen, dertli bir saz oldum ben” ifadesi ise şiirin doruk noktası; hem aşkın hem de ilahi yolculuğun iç içe geçtiği bir melodiyi duyumsatıyor.

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.