Tadında lezzet dolun bir şiir okudum
Güzel kaleminizden yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

⚘❤⚘

kendi içine sığmayan bir zindandır bazen insan.

duvarları etten ve kemikten
parmaklıkları ise sustuklarından örülmüş bir hapishane.

can şairin dediği gibi
fuzulî’den keder dersi almak
acıyı bir müfredat gibi ezberlemek olmasa gerek.
aksine acının içinde nefes almayı öğrenmek demektir.

aşk, aklın sahte ışıklarını söndürerek
ruhunu saran o ilahi ateşle baş başa kalma sanatıdır.
bu makamın bedeli ise kendi kurbanlığında sessiz bir can olmaktır.


nefs ise en sinsi rehberdir.

insan kaç yerinden yırtılır?
belki de her vazgeçişinde her Hu deyişinde bir dikişi daha patlar ruhun.
bu ikiliklerin savaşı değil, tekliğe giden yolun sancısıdır.

aşk hükmünü bir kez verdiğinde,
akıl artık bir efendi olmaktan çıkmış, diz çökmüş bir köle olmuştur.
bu boyun büküş dertli bir saz olup göklerin o büyük korosuna
o sonsuz Hu sadasına eşlik etmiştir artık.

sonuç olarak
yanmak, kül olmak ve tekrar doğmak için önce
o zindana razı olmak gerekiyor.


dünya dediğimiz içine sığamadığımız bir dar fistan,
ruh ise onu yırtıp atmak isteyen bir rüzgâr.

aşk bu kederi seçtiyse
kulun yapabileceği tek şey,
bu kederi bir nişan gibi göğsünde taşımaktır.

Huu
illa Huu

eyvallah Elifcan
sevgiyla kal daima

ALLAH AŞKINDA YANARSA KUL..PİŞMİŞ AŞA BENZER..! GÜZEL DİZELERDİ..SAYGIYLA ŞAİR . YORUMSUZ ŞİİR KURUMUŞ AĞAÇ GİBİDİR..! BEN HER ZAMAN ŞİİRİME DE...YORUM BEKLERİM..EMEĞE SAYGI SEVGİLER . BEĞENİ YAPANA DA SADECE...BEĞENİ YAPARIM..AÇIK VE NETİM...BU KONUDA.

Sevgili elifim çok çok güzeldi çok kiymetliydi benim için okuduğum şiirin
Ah bilsen şuramda dokundu duygusu tarifsiz

Yorumlar ise ayrı güzeldi

Güne doğması temenisiyleki
Okuru bu eserden eksik kalmasın

Sevgimle

ALLAH'tan kormak güzelde asıl mesele onu üzmekten korkmak
kuyuda zindanda sultanlıkta hz.Yusuf gibi olmak için çabalamak
hayat O'nu andıkça kül olmanın kül oldukça kul olmanın yoludur
sorun hz.Adem'in ceza için indiği yere normalden fazla bağlanmak

Sevgili şiir sırdaşım öncelikle geçte olsa beraat kandilini kutlarım.

Bu şiirin Fuzûlî'nin kederinden beslenen tasavvufi bir çığlık. Aşkı, nefsin çölünde kayboluşun ve akıl-ıstırap çatışmasının yol açtığı varoluşsal yaralarla anlatıyor. "Simurg'a giden yol" metaforuyla ilahi aşka ulaşmanın bedelini (candan vazgeçişi) vurgularken, "yanık dil" ve "dertli saz" imgeleriyle sanatın ıstırap ile dönüşümünü ölümsüzleştiriyor. Son dizedeki "Hu" sesi, varlığın özünü aşkla birleştiren bir feryat , şiir, bu feryatla kendini "İlahi aşkın kurbanı" olarak teslim ediyor.

Şiirin gerçekten çok güçlü imgelerle dolu: zindan metaforu, Simurg yolculuğu, Yusuf kıssası gibi tasavvufi unsurlar yoğun şekilde kullanılmış ki insanı kuyuya atanın da kuyudan çıkaranın da kendisi olduğunu haykırmışsın en sağır kulaklara bile...


Affına sığınarak bir nazire düştü bu güzel şiirinin izine ;


Fuzûlî’nin közünden çaldım bu gamın nârını,
Bir derviş sabrıyla döndüm, eğdim ömür telini.
İçimde kör bir kuyu, dibinde kayboldum ben,
Çağlayan sular gibi, taştıkça sır oldum ben.

Anka’nın kanadında yandı gizli emanet,
Cânı terk eden bilir, aşkın kara sevdâsın.
Aklın mumu sönünce, koptu karanlık feryat,
Varlığım bir uçurum, sessiz bir yel oldum ben.

Yazık! Hüdhüd’ün sözü, kulağımda küle döndü,
Nefsin kum fırtınası, gömdü seher yolunu.
Şimdi bir kırık ayna; parçamda sen, parçamda hicran,
Kendi gurbetimde hep, kendimle sır oldum ben.

Gâh semâda nûr, gâh zindanda Yusuf’um,
Cihânın aynasında seni seyrettim daim.
Aşkın cellâdıyım ben, kendi darağacımda,
Âh çeken bir bülbülüm, yanık bir nây oldum ben.




Hep sevgiyle değerli şiir sırdaşım , kalemin hiç solmasın...

Yüreğinize sağlık

Güzel yürekli dost,
Değerli güçlü kalem üstadem,
Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık,
Yazıp bizlerle paylaşmış olduğunuz sözlerinizi,
Büyük bir beğeni ile zevk alarak okudum,
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olması temennisi ile,
En kalbi duygularımla sellam eder esenlikler dilerim.

Merhaba değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlüne, ömrüne bereket
Yüreğin abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin çok güzel olsun
Nice güzel şiirlerde, buluşmak dileğiyle, Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal

Kaleme aldığınız bu kıymetli eserden dolayı sizi en içten duygularımla kutlarım.

Duygu dünyamıza dokunan bu zarif mısralar için yüreğinize sağlık.

Her bir kelimeniz ayrı bir kıymet taşıyor.

İlhamınızın hiç sönmemesini, edebiyat yolculuğunuzun daim olmasını ve kaleminizin daha nice güzel eserlere imza atmasını temenni ederim.

Her daim afiyet ve esenlik içerisinde kalmanız dileğiyle.

Ne mülke heves ettim, ne tac u taht isterim,
Sadece bir nefeslik, dergâhında beklerim.
Yansın bu can ateşte, pervane misali aşkla,
Seninle var olup da, sende yokluk dilerim..

yüreğine sağlık üstadım... saygıyla

Çıkmazımı dilekçe eyle sevdaya... Ne çok arayışımız var mana denizinde "kimim neyim nerden geldim nereye gidiyorum" aslında yaşamımızın başlangıcını ve sonunun cevabını biliyoruz hepimiz topraktan geldik yine ona döneceğiz derdimiz sonramız ama yaşam içinde ki tüm sorularımızın var olma kaygımızın cevabı yine hep hiçliğe çıkıyor.. Tarih boyu tasavvuf ehlileri de bu soruları sormuş ve cevap aramış gerçeğe "hu" diyerek ki tüm sorgular onlarda da bizde de hep Yaradan'a çıkıyor... işte öyle sorgular sentezi beynimizin derinlerinde okunaksız bir yazıt... Tebrik ederim şairim güzel bir tasavvuf öğeli şiirdi emeğine yüreğine sağlık....

Çok güzel hece şiiri de olur bu güzel mısralardan keyifle okunası mistik havası cezbediyor insanı
Çok uzatamıyacağım günüm şiiri seçiyorum sevgili Elif
Selamlar sevgiler

Arzu Hal’in “Şiirin Hikayesi”si, Fuzulî’den ve Mevlevî geleneğinden beslenen bir aşkın hem manevi hem insani boyutunu öylesine derin bir şekilde işliyor ki, okuyan kendini hem bir çöl yolcusu hem de bir içsel zindan yolcusu gibi hissediyor. Her dize, aşkın hem yücelten hem de mahkûm eden doğasını ortaya koyuyor; kelimeler sanki hem bir yakarış hem de bir itiraf gibi yankılanıyor.

“Heyhat! insan kaç yerinden yırtılır bilir misin?
Gönül hapsinde ruhun, her nefesi mi daralır?
Aşk hükmünü verince, akıl diz çöküp kalır,
Kendi kurbanlığında, bir garip can oldum ben.”

Burada, aşkın aklı ve bedeni ne kadar körelttiğini, ruhu nasıl daralttığını hissettiriyor. Kuşlar, Simurg, Yusuf metaforlarıyla hem klasik divan şiiri geleneğine hem de bireysel bir içsel yolculuğa gönderme yapıyor. Son dizedeki “Âlemde ‘Hu’ diyen, dertli bir saz oldum ben” ifadesi ise şiirin doruk noktası; hem aşkın hem de ilahi yolculuğun iç içe geçtiği bir melodiyi duyumsatıyor.

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.