Aşkın Ortak Yurdu

Seni sevmek, insanın içindeki korkuyu ayağa kaldırıp ona cesaret öğretmesi gibidir; kalbim, senin adını her andığında bir ülke gibi dirilir, geçmişin yaraları susar, geleceğin tereddütleri geri çekilir ve ben ilk kez bir sevgide bu kadar dik durmayı öğrenirim.

Gözlerine baktığımda yalnız bir yüz görmem; orada emekle kazanılmış bir sabır, yıkılsa da vazgeçmemiş bir umut ve her şeye rağmen ayakta kalmayı başarmış bir ruhun sessiz gururunu görürüm, işte bu yüzden seni sevmek bana yalnız aşkı değil, onuru da öğretir.

Senin varlığınla dünya daha düzenli akar; sabahlar daha anlamlı doğar, geceler karanlık olmaktan çıkar, çünkü kalbimde artık rastgele atan bir duygu değil, inşa edilmiş bir sevda yaşar, temeli güvenle, duvarları sadakatle örülmüş.

Aşk dediğin şey sadece özlemek değildir; bazen dimdik durmaktır, bazen susarak sahip çıkmaktır, bazen de tüm fırtınalara rağmen “buradayım” demekten vazgeçmemektir ve ben bunu seninle öğrendim.

Ellerini tuttuğumda bir bedene değil, bir kader çizgisine dokunurum; her parmağında geçmişten gelen bir hikâye, her temasında geleceğe açılan bir söz vardır ve ben o sözü tutmak için kalbimi ortaya koyarım.

Seninle sevmek, sınırları aşan bir bağ kurmak gibidir; dil fark etmez, yol uzaklığı önemini yitirir, çünkü sevda bir harita değil, bir yemin olur ve o yemin kalpten kalbe kurulur.

Bazen rüzgâr sert eser, bazen hayat yükünü ağırlaştırır; ama ben biliyorum ki sen yanımdayken yorgunluk bile anlam kazanır, çünkü sevda paylaşıldığında yük olmaktan çıkar, dirence dönüşür.

Seni sevmek bir şarkı söylemek gibi değildir sadece; bazen susarak ayakta kalmaktır, bazen kaybetme korkusuna rağmen ileri yürümektir, bazen de tüm dünyanın karşısında tek bir kalp gibi durabilmektir.

Gözlerin bana zafer vaat etmez; ama yenilsem bile yalnız kalmayacağımı söyler ve işte bu, aşkın en dürüst hâlidir: kazanmaktan çok vazgeçmemeyi öğretmesi.

Zaman geçer, yüzler değişir, sesler solar; ama gerçek sevda iz bırakır, insanın duruşuna siner, adımlarına ağırlık değil, anlam kazandırır ve ben seninle daha az korkan birine dönüşürüm.

Bu sevda gösterişli değildir; bağırmaz, yıkmaz, yakmaz… Ama gerektiğinde sarsılmaz bir irade gibi durur, kalbi ayakta tutar, insanı kendine mahcup etmeyen bir güçle besler.

Ve bil ki sevgilim, seni sevmek benim için bir tesadüf değil; bu, kalbimin kendine bir yurt seçmesi, ruhumun nihayet “buradayım” diyebilmesidir… Zaman sussa da dünya değişse de, bu sevda dimdik kalır.