Dumanlı bir denizde narın çatlağı,
İpekten çalınmış alevli leke...
Dem gri uykuda kekeme bir sarkaç,
Yüreğimde çocukların sustuğu kuşlar
Mat gökyüzüne kanat.
Ellerimizde ardıç karası
Ölümün beyazıyla siliniyor.
​


Dağlı yalnızlığımda tozlu kervanlar
Lalelerle donanmış öpüşler
Sağır, ağırlaşan bir umut
Bir kök gibi
Bütün sesler göçtü.
Ey zencef hırsızı rüzgârlar,
Sarnıçlarda küf kokulu duaların ve
gidilmemiş denizlerin hatırası.
​


Zifiri hüzün
Gecenin isindeki yama
Buhurlardan süzülen hüzün
Ocakların küllerinde yangın izleri.
Yaşamak uçanların kanadında
Kolay bir sarsıntı sanırdım oysa
Yanımda ağır tortu
​


Dışarısı yıkım
Dışarısı pas, kül,
Güz kuşlarının uğultusu,
​Taşıyorum sesimin sessizliğinde bir hilal.
Tarihin uykusunda unutmam narın içini
Kızıl şafağın eşiğinde uyanan güneş
Alnında gümüş bir ayna.