3
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
46
Okunma
Yine bu gece ateşten bir kıvılcım
ruhumun nefesini kesti.
Gönlüm yorgun,
gönlüm bitkin bu gece.
Yıldızlar görünmüyor,
ayı sormuyorum artık.
Gece
olduğu kadar.
Seni sevmek
yük almak gibiydi.
Sorulmazdı,
şikâyet edilmezdi.
Alındı
ve taşındı.
Konuşmadım.
Çünkü fazla söz
iz bırakır.
Ben iz bırakmadan
sevdim.
Alıştım
azına.
Bir bakış hatırası,
yarım kalmış bir cümle,
gecelere yetti.
Hasret
yakıcı değildi.
Soğuktu.
İnsanı ayakta tutan
o sert soğuk gibi.
Ellerim boştu,
ama kalbim doluydu.
Geri dönmek yoktu.
Zaten bu sevda
dönüşlü değildi.
Yine bu gece
ateşten bir kıvılcım yaktı içimi,
ama bu kez
canımı yakan isyan değil,
sensin.
Ve bil…
Bir mahkum özgürlüğü nasıl beklerse,
ben de seni
öyle sevdim.
Kadir TURGUT
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz