Ve bir yaprak daha düşüyor sorgusuz sualsiz
Verilen her ne varsa eksiliyor günden güne
Ya içini sağlamca doldurmalı tüm anların, biriksin
Ya da aldırmamalı zorluklara bizi sindirsin, incitsin.

Kimler başarabildi ki her yönden muvaffak olmaya
Birini verirken nimetin diğer yanda hep angarya
Akıp gitmek istiyor insan su gibi saf, berrakça
Ve çağlamak zamanıdır belki de bu kaynakta
Yatağına sığmayanlar da oldu, orada kuruyan da
Belki de bir dere olarak daimi kalmak vardı asıl
Devamlılığı olanlar gördüler yarını her fasıl?

Kalemin de hükmü yok kiminde, duygular kimsesiz
Koskoca şehrin içinde sayısızca insan, yalnızız biz
Ne de kolaydır şu dışından gülmek, sahte tebessüm
İçinde kanayan yanlarıyla hayattadır insan yine de
Hedefi kaybolmasın asıl, işte asıl felâketi budur
Bir adım atabilmek varsa yürekte, bir nefes alış
Yine de kalkılır ayağa ve yürünür yol, duyulur alkış.

Başkalarına göre şekil almak yoktur, biz farklıyız
İçini doldurduğumuz şeylerden gücü bulmalıyız
Sorgulamalar vermez mi hakikatleri acıysa da
İnsanların herkese geçer de sözü biri de kendi olsa.

Sadece düşünmek de anlamsız elbet beklemek de
Vakti geldiğinde çıkmalıdır yola karda da tipide de
Ve yeri geldiğinde bekleyişleri olacaktır bu yolun
Yeter ki ilhamı katan olsun dilin, elin, ayağın, kolun.

Bir mutsuzluk rüzgârı değil midir üstümüze esişte
Ona karşı duruşun adresidir özdeki tüm değer de
Varlıkla daha bir büyümek yanılgısı sarmasın sakın
Yoklukta da dile pelesenk olmamalıdır isyanın.

Bir tahterevalli gibiydi şu hayat, her tartım sınav
İnsan kimi zaman avcıdır bu düzlemde kiminde av
Mesele tüm inisiyatif eldeyken ki bende, bizdedir
Kibri yenen bir duruş varsa hala taktırır sana tacı
Gücün verdiği haz saptırır çoğunu, tattırır ebedi acı.

Ne güzel demiş erenler, varlığa sevinip şımarmak
Yokluğaysa erinip hezeyanlarla küfre dalmak
Her ikisi de yanlıştı bunların, sadece araçtılar
Kimlerin elinden geçtiler sayısızca yıl, bilinmez
Çirkinlikler kalır da ortada güzellikler silinmez.

İstikamet akılda ve yürekte ortak durmalı
Verilenler yeri gelinince alınır, takılmamalı
Asıl zenginlik tertemiz akıl ve vicdandadır,
Varı daha da var edense biz denen paylaşmadır.

Dünyalar kadar ilim de tahsil etmiş olsan
Alkış tufanı kopsun adına sayısızca da koldan
Beni eritebildinse bizin içinde en büyük lütuftasın
Gök çökse, yarılsa yer korkma, ebeden kârdasın.

Oğuzhan KÜLTE