Her kazanım bir bedelle buldu can
Gayretler hedeflere yöneldi, aktı ter
Değişti mekân, hasretlikler yeşerdi
Mesafeler girdi araya gönle değendi.

Asla boşlukta kalmadı hiç bir gayret
Dönüşü ne de muhteşemdi, oldu nimet
Ve çalışmayı mihenk edinen kendine
Çıktı hayat merdiveninde bir adım öteye.

Hangi uğraş olursa olsun bir değerdir
Kendi yolunu seçebilen özge kişidir
Bir pay almak değil mi varlıkta mesele
Kapat köhne kapıları yürü geleceğe.

Hiçbir muradın imkansızı yoktur
Seni, beni ufka götüren el, ayak
Biraz irade ve özveri ile doğar şafak
Onurlu duruşa renk katar şu çalışmak.

Bir uyum mevzuudur tüm yaşanan
Bir varsın bir de yoksun boş kaldı odan
Ta ötelerden yankıyı bulur varlığın
Bıraktığın yerde teselli olur anıların.

Zamana geçmeyecek kimsenin hükmü
İnsanı mutlu kılandır tuttuğu ülkü
Ye, iç, gez, dolaş elverdiğince gücün
Değmesin yüreğine ne dert ne hüzün.

Bir renktik belki de bizler hayatında
Daha kimler girecek kim bilir kadrajına
Yeterince tozu dumanı yutmuştun
Şimdi tam da sırası işte sahne, roldesin
Tutunğun bu kutlu yol esenlikle şenlensin.

Her zaman biriz ve can, üzülmeyesin
Mevlâ böyle telâşı her gence versin
Yeter ki var olsun umut, sen güzeli tut
Bir gün geliriz yine, gün ola devran döne.

İşte vakit ayrılık, zaman durdu şimdi
Bize bir kaç saat sonra gün olacak ikindi
Ve yüzlerce kilometre de girse aramıza
Kalpte çok yakınsın, bunu asla unutma.

Mesleğinde yürüdüğün yola açsın güneş
Gönlüne ilham versin anılar, sevgiyle eş
Müjdeler bahtına yağsın rahmet gibi
Bu mısraları kaleme alandır baban
Kızı Büşra’ya yazan bir Gölge Ozan.

Oğuzhan KÜLTE