Ayrılıktan söz etme bana,
Kanattığın yaraya köz dök te gitsin,
Bu fani ömürde çok görme bana
Çarmıha gerdiğin urgani çözüver gitsin ..

Bir yanım tam derken diğeri eksik,
Açmaksa niyetin yeni bir eşik .
Gözüme mil çektim yüreğim bitik ,
Al da şu boynumu kesiver gitsin.

Dünyanın kanunu bu böyle gidecek ,
Biri ağlarken biri gülecek .
Mazlumun gözünde yok ki silecek,
Zahmet olmazsa eğer tabureyi çekiver gitsin.

Kimi gamdar ölür kimi kederden,
Kimi Kader deyip ne gelir elden .
Beşeri dünyanın hilesi şerden,
Yâr sebep olmadan çekiver gitsin.

Ayrılıktan söz etme bana
bir mezar düşün içinde ben,
içimde sen
kimi gömmüşler gördünmü?
Görmek istemezsen kapatta gitsin.

Kapatmak istersen şu gözlerimi,
Söndür istersen tüm sözlerimi
Hüküm Senden geldiyse yak geleceğimi
Sükûta bürünüp döküver gitsin .

Ne bir dua tutar, ne gayrı ahlar,
Geçti üstümden çok yalan çağlar.
Yıkıldı içimde kurduğum bağlar,
Kalanı rüzgâra salıver gitsin.

Ben zaten yarım, ben zaten eksik,
Bu hayat bana baştan mı terslik?
Son sözüm budur, daha ne dersin,
Ayrılığı anma…
Susuver gitsin.


Kadir TURGUT