Susamıştın,
Sularımı koyuna çekip kuruttum.
Tuz suya, su tuza karıştı;
Aç kalktım gönül sofrandan.

Zor işti göğün göğsüne
O saf hayalleri işlemek.
Sana sessiz harflerle yazdım,
Sen çamura yatıp kirlettin sayfaları.

Unuttum ilk hallerini,
Ama unutmadım; ucuza sattın hakikatimi.

Şimdi önündeki çukurları sekerek atla,
Sakın ha, kendi açtığın çukura düşme.

Kurban doğurmuş beni Anadolu;
Coğrafyanın dokunaklı hikayesiymişim meğer.
Zirvesi dumanlı bir Ağrı çökmüş omuzlarıma,
Hem dağ olmuşum, hem dinmeyen bir sızı...

Kendimden zorla koparılmışım.
Çilesini içine sağan annelerin mirasıyım;
Bir daha gülmemiş yüzüm.

Sudan ucuza gitmiş yaralarım,
Üstüne tuz basıp sızlatmışlar.
İçime sızan o sızıdan bir okyanus doğmuş.

Şimdi duysam ne olur çağrını?
Dün, tekerrürden ibaret bilirsin...

​Vaha Sahra