Akıl Tutulması Yüzyıl

Akıl tutulması yüzyıl...
Sırtlarda tabut,
Kendi mezarını kazanlar ordusu.

Aşk olsa utanırdı
Tutkunun tuzağında tabur gezenlerden...

Yağmadan yığmayı huymuş gibi edinenler,
Makamdan makama atlayan ayarsız parmaklar,
Akordu bozuk bir ruhani.

Barut fıçısı akrep,
Ateşten çember çevirmekte çöplüğünde.

Hak yemişler bir kere,
İflah olmaz DNA’lar...
Sıkıp suyunu çıkardılar Dünya’nın.
Tapusuz yeryüzünün üzerinde göklere yemin ettiler,
Yıldızları üzerlerine geçirdiler
Kaydıkları kaydıraklardan.

Namus, ellerinin kiri.
Kara dumanların içinde ayı postuyla gezen katiller,
Kurtların da günahına girdiler.
Cinayetlerini hak sayarak övündüler,
Yaradılışın köküne dinamit döşeyip...

“İyilik iyidir,” dedik.
Dedim de açamadık kalp gözlerini.

Aziz ve azizelerin yüzünü giydi iblisler;
Yaradan’ın adını dillerine alarak
Kan dökmeye ant içtiler.
Mazlumun kursağından aldılar lokmayı,
Tıka basa doldular haramdan.
Günahsızların vebalini taşıyarak yürüdüler,
Bir it hırlaması göğüslerinde.

Arsızı yüreklendiren susmalar,
Edebin tabiatı...
Sabır ile aşılacak yokuşlar Hak’ka götüren,
Mizanda tartılmayı bekleyen haklarıyla.

Merhameti sonsuz olandan bir dirhemi düşmeyecek;
Gönül saraylarını yıkarak Âdem’in yaşama hakkını
Elinden alan fanilere...

Vaha Sahra