bir şiiri okumak demek
bir kitabın sayfalarını çevirmekten ziyade
mühürlenmiş bir parfüm şişesinin kapağını aralamak gibidir.
şairin mürekkebi okuyucunun burnunda tüten bir hatıra isine dönüştüğünde, şiirin çiçekleri artık tomurcuğunu patlatmış,
içindeki o bilge kokusunu ruhumuzun odalarına doldurmaya başlamıştır.

eğer bir şiirin tomurcuğu patladığında genzinizi yakan o kekremsi ayaz ya da ruhunuzu yıkayan o yağmur kokusu burnunuza gelmiyorsa, o şiir henüz açmamış demektir. gerçek şiir okuyucunun zihninde bir bahar bahçesi gibi infilak eder. o patlama anında yayılan koku dünlerin tozunu siler, yeni başlangıçların o henüz kimse tarafından solunmamış o bakir ve umut dolu kokusunu beraberinde getirir.

şair yeni başlangıçlar diyerek bizi karşılasa da
aslında bu bir bitişlerin muhasebesidir. henüz ilk dizelerde bize karşılayan boşalmış cümleler ve dalgın resimler, artık anlamını yitirmiş bir geçmişin dekorlarıdır.
şairimiz yorulmuş bir kalbin fotoğrafını çekiyor. dile gelmeyen acıların içe akıtılan gözyaşlarının zamanla nasıl ağır ve estetik bir keder kokusuna dönüştüğünü anlatıyor.

şair demek ister ki;
bazen en büyük çığlıklar hiç ses çıkarmadan bir musluktan damlayan su gibi ruhunu aşındırır insanın.
bazı yoklamalar yalnızlık kıvamında gecelerin birer izdüşümüne dönüşüyor.
gidenin geri gelmediği yokuşlar, kanadı kırık kuşlar gibi.

hemen hemen her dizesinde küçük dilimizi yutturan müthiş benzetmeler var şiirde.
sanki kelimelerin üzerine mürekkep dökülmüyor da,
Tanrı’nın evreni yaratırken kenara ayırdığı o ham ışığı parmak uçlarıyla birer birer koparıp karanlığın bağrına çivi gibi çakar gibi çakıyor şair.

bir dizeden bir başka dizeye geçerken sönmüş bir yıldızın soğuk külleri içinde hâlâ nabzı atan ve dokunulduğunda dünyayı ateşe verebilecek kadar diri diri elmaslar bulmak mümkün.

şair sanki gökyüzünü sadece seyretmiyor, onu devasa bir dokuma tezgahına çeviriyor.
bulutları iplik iplik ayırırken kumaşını yerinden söküp bize sonsuzluğun çıplaklığını gösteriyor. umudu imkansızlığın rahminden söküp alıyor.

şiirleri okumak, bir ayna kırığının üzerinde çıplak ayakla yürürken
kanayan yaralarımızın aslında birer çiçek açtığını görüp büyülenmekle eşdeğerdir

kimileri ölürken, kimileri de ruhunun en karanlık kuyularında çırpınırken,
bir çocuğun avucundaki yağmur suyuyla yıkayıp dünyaya iade eden bir merhamete dönüştürmek bu olsa gerek.

koca bir ömrün gürültüsünü, sırf o çilli çocuğun uykusu bölünmesin ve yeni yılın ilk sabahı toprağın kokusu daha saf duyulsun diye içli bir duaya dönüştürmüştür şiir.

biz artık sadece bir şiir okumuş olmadık aslında.
siyahın en tenha yerinde unutulmuş bir feneri yakıp
kendi içimizdeki o masum çocuğun elinden tutarak aydınlığa çıkmış olduk.

......
bir yılın ağırlığını sırtında taşıyan bir varlık gibi konuştu şiir.
hem bizim için, hem de şairin kendisi için.
dileriz ki yeni bir iklimin ilk nefesi olsun şiir.

2025'in ipliği, amanın o sessiz makasıyla kesilip yeni bir yumak sarılmaya başlarken,
dilerim ki bu yıl da şiirindeki o 'paslı ay' yerini göğün en berrak şölenine bıraksın.
burun direğini sızlatan kırbaç izleri, yeni yılın taze yağmurlarıyla onarılsın.
ruhunun yırtık duvarları hüzne değil, en neşeli sarmaşıkların yeşiline ev sahipliği yapsın.
o çilli çocuk önümüzdeki yılın salıncağında gerçekleşmiş hayallerin sevincini salınsın.
düğüm düğüm çözülen kahve kokusu sadece rüyaların değil, en sıcak dostlukların ve gerçekleşen mucizelerin habercisi olsun.
geçmişin yokuşlarında yorulan ruhun, bu yıl toy rüzgârların peşinde uçurumlara değil, çiçekli ovalara ve güneşin ilk öptüğü kıyılara varsın.

ve gökten bombaların değil, yıldızların yağdığı
çocukların uykularında sadece masalları gördüğü,
huzurun bir nehir gibi yeryüzüne yayıldığı merhametli bir yıl olsun.

takvimlerden düşen her yaprak dünyaya barışı müjdelesin.
hiçbir annenin gözyaşı toprağa düşmesin, hiçbir çocuk zamansız vedalarla tanışmasın.

yeni yıl insanlığın vicdanına bir kandil olsun.
yeryüzü çocuk gülüşlerinden daha büyük bir orkestra tanımasın.
yeni yıl, nefreti unutturan, sevgiyi çoğaltan ve barışı her kapıya getiren bir kutlu misafir olsun.


🌾🙏