Uzun kırağı gibi düşerken,
sancıyla kopuyor ağaçtan bulut.
her şey,
üşüyen bir takvim;
şiirlerin çaldığı dündeyim.


mesela,
aşınmış yağmurlar, sessizliği konuşan.

mesela,
bir şeye çekiliyorum:
gök sarnıçlı ay,
yeleli yol olup batıyor
en derine.


ağırlaşıyor ayaklarımın çölü şuramda,
boşluk uğultusunun sesi oluyor içim /
içim yaralanıyor.
gölgem, susuz bir kuyunun dibinde
hasret mısralarıyla çiçekleniyor.


ayna karanlığında tohum çatlıyor;
elimde, dünyanın sırtı.
taze bir turunç...

top alevi dünya,
düş benzimin uyuşmuş kızılı,
bir o kadar çaresiz...


o an
mesela,
bir güzellik uzanıyor ayazın kalbinden.
adımları rüzgâr,
adımları dağ.

harflerin zikriyle yarılıyor bulut,
yüzlerden sonra göğe mum yakıyor gecem.


gözlerimin içine bak, çocuk;
defterinin kenarına çizdiğin kuşlardan
kanadından sular emiyorum.
çay soluğu, yalnızlığın yıldızıyla
ne hızlı geçiyor
ay yüzlü zaman.


gözlerimin içine bak:
göğsümün benzine konsun küçük ateşler,
uçarken kendi külleriyle.


vakit,
suda unutulmuş bir kemanın tınısı
yavaşça eksiliyor içimde gök


....