mahşerin zembereği gıcırdıyor vera hafız
felaketlerin diline düşmüş nil gibiyiz

anne zamanı yok
ve yetim bir çiçek
düşümüze çöreklenen bu çekirgeleri kovmalıyız
ayıklamalıyız kanı sulardan
bu yabani tohumları kutsalımızdan


ölüler meclisinde kabesini yitirmiş kasideler
sevimsizin dili ile bestesi arasında
sıkışıp kalıyor kelimeler
aşkı haram kılmışlar bize hafız
feyzini haram
ısırgan faslı ezgiler yükseliyor
soğuk mühürlü izbelerden
mabedimize ilişmiş kiniyle tavaf etmekteler


kimine besindir bu
kimine zehir
terli bir yalan gibi sırıtıyor rütbeler
kaç merdiven dikilse göğe
basamakları kadar sayısız


Yaradan’ın biçimine dünyalık bakmışız
gizli bir dürtünün sesiyle hamam yapmışız biz
yarısını kaptırmışız ruhumuzun
yarısını kiralamış
kaçımız birden öldük o günler hafız
kaçımız birden söküldük iliğimizden

bize mesken olanlar kiminin savaşı
kiminin azgınlığıdır hafız

İnşirah terazisinde meyhane artığı ameller
kimin gücü belinde hafız
kimin yüreği elinde!


anla ki biz
dünyanın damında fetret yaşamışız
ırkçı değiliz ama siyaha nispet yaşamışız
bizden öncekiler gibi
ışığı soyulmuş vicdan azabı gibi
kendi kıyametine alamet taşımışız biz


nasıl bir hayattır bu suratlarda doyuramadığımız
sağken vuramadık biz o yumruğu hafız
ehliyeti elinden alınmış bir deli gibi vesayet yaşamışız


ya seveceğiz
ya sessizce boyun eğeceğiz
ya da doğmayanların tarihinde
bir utanç gibi seğireceğiz



_boran