Kırmızı Aralık" Üzerine Bir Düşünce
Şiir, bireysel duyguları "militan bir eylemci" gibi sert ve keskin imgelerle betimleyerek, sevmenin bile bir bedeli olduğunu hatırlatıyor.

Sert ve Keskin İmgeler: "Gözleri birer mermi çekirdeği" veya "saçların bir gece yarısı baskını" gibi benzetmeler, aşkın sadece romantik bir duygu olmadığını, insanın ruhunda bir devrim yarattığını gösteriyor. Şair, sevdiğinin her bir parçasını yasaklı bir bildiriye ya da yaralı bir pankarta benzeterek onu kutsallaştırıyor.

Masumiyetin Yitirilişi: "Yağmurda bir çocuk hayal kurmaktan ölür" dizesi, şiirin en vurucu yerlerinden biri. Hayallerin bile hayatta kalamadığı sert bir iklimi, "masalların boğazının kesildiği" bir dünyayı anlatıyor.

Yenilginin Onuru: "Yanılmak için yaratıldık korkma! Yenilmek için yaratıldık utanma!" dizeleri, hayata ve aşka karşı kaybedilse bile onurlu durmanın, mücadelenin kendisinin ne kadar kıymetli olduğunun altını çiziyor.

Esaret ve Özgürlük Çelişkisi: Uykunun bir zindan koğuşuna, rüyaların gardiyan seslerine benzetilmesi, ruhun ne kadar kıstırılmış olduğunu gösteriyor. Göğüsteki "hasret rütbeleri", çekilen acının bir şeref nişanı gibi taşındığını ifade ediyor.

"Beden biter ruh bitmez
hem hatrı, hem sancısıyla.."

Ruhun bedenden ayrıldığı noktada bile
önce kalp durur sonra bilinç kapanır.
Beyin bile son ana kadar kalbin hissettiği anıları koyar öne
son yedi dakika
son dört yüz yirmi saniye
son yirmi beş bin iki yüz salise..

Şiirlere sığdırılamaz bir ahusu var ruhun ve duyguların
hayallerin,
düşlerin,
hislerin..

Lakin siz
siz bunu ziyadesiyle başarmışsınız şair.
Kendi dizelerim diz çöküyor yanınızda
ve ben de öyle..

Maaşallah
sonsuz sevgiler!

Sayın Boran,

Şiirinizi okurken içimde iki ses konuştu. Biri fısıldadı, biri bağırdı. Bu yüzden dizelerini bir “soft protest” olarak gördüm. Bağırmadan sarsan, slogana yaslanmadan direnen, pankart açmadan meydan kuran bir şiir.

“Gözleri birer mermi çekirdeği” dizesiyle başlayan sertlik, masalın boğazının kesildiği yere kadar ilerlerken dozunu arttırmış. Buradaki şiddet yalnızca fiziki değil; hayale, masala, çocukluğa yönelmiş. “Yağmurda bir çocuk / hayal kurmaktan ölür” dediğiniz an, şiir politik bir metnin sınırını aşıp insanlığın utancına dönüşmüş. Benim için en sarsıcı yer orası oldu. Durdum, düşündüm bir daha okudum, insanlık adına ben utandım.

İmgelerin militan ama ruhun romantik. Bir yanda giyotin, imha planı, gardiyan ayak sesleri; öte yanda devrim çiçeği, barışın son sığınağı, hasret rütbeleri. Yıkım ile umudu aynı göğüste taşımanız şiire ayrı bir derinlik kazandırmış. Bu denge kolay kurulmuyor.

“Sevmek hala yasadışı” sorusuysa şiirin nabzı gibi attı bende. Çünkü bütün baskı biçimlerinin ilk hedefi sevme ihtimalidir. Şiir bana şunu düşündürdü: Devrim bazen sokakta değil, bir insanın sesinde başlar. O ses kısılmasın diye yazılır bazı dizeler.

Klişeye kaçmadan, ajitasyona yaslanmadan bir itiraz dili kurmuşsun.. İnce ama derin. Yumuşak görünen ama içten içe sert bir başkaldırı.

Bu şiiri okurken hem ürperdim hem de içimde bir şeylerin dirildiğini hissettim.

İçimdeki karanlık estetiğe selam veren bir şiir dökülmüş yüreğinden kalemine, sonrada bizlere.......


Tebriklerimle
Selam ve saygımla ve her zaman şiirle.........