Soran olursa beni sana;
Gitti dersin,
Kendini  aramaya gitti.
Zira ben bu diyardan sürüldüğüm gibi, yüreğine de sürgün yedim kaybolmuşum.
Belki bir daha beni göremezsin,
Ama ben seni görürüm,
Hayalimde, düşümde, her anımdasın,
Kaybolup gitmişim peşinde.
Bu coğrafyada yaşayanların şansı mıdır?
Kaderi midir ? bilemedim,
Yüreğime giydirilen mahkumiyet hırkasının,
Bir türlü cezasını bitiremedim.
Kacaman metropollerde her taraf aydınlıkken;
Gaz lambasının ışığında,kışın ayazında,
Ak düşmüş saçlarımın beyazında mahsumiyetim ıspatliyken,
Yargısız infazlara tabi tutuldum,
İtiraz etmek istediğim dilekçemi bir türlü bitiremedim,
Çok uğraştım ama kendimi, kendime getiremedim.
Kaybolmuşum kayıplardayım,
Yüreğimden mahkumiyet giydim, Vatanımdan sürgün  sevdiklerime uzak çıkmazdayım.
Bulmak isteyen olursa beni  eğer!
Nazlıcanın, Bedirhanın göz yaşlarındayım.
Evladını yitirmiş anaların çığlığında,
Sevmediği birine zorla verilen gelinlik çağına gelmemiş gencecik kızların,
Adaletsizliğe karşı edilen dünyevi  isyanlarındayım.
Soran olursa beni sana:
Hozanların bestelerinde,
Dengbejlerin stranlarında ,
Şaiirlerin şiirlerinde bulsunlar beni.
Bilmem daha bu adaletsiz dünya düzenine kaç şiir kaç şarkı türkü yazılır?
Kaç ananın  ciğeri yanar?
Kaç genç kızın hayalleri yıkılır?
Kaç tane delikanlı hayatından olur ?
Kaç tane mezar yanyana,koyun  koyuna kazılır?
Ne acı ki ;
İnsan öldükten sonra değere biner adı anılır ,
Ne yazık ki fayda vermez artik,
Umuda sıkılan kurşunların sonu mahşere kalır...

Kadir TURGUT