![]() AH BE HAYATCoşkularını sıralayamazdık zamanın birinde Hem kışı yeşertirdi içi, katardı ümit ve neşe, Ne oldu da birden bire çekiliversi suyu Hayat denen nehrin çayı, dereleri mi kurudu? Yoksunlukları ıskalamadık, yaşadık derininden Ve fakat vefayı, dostluğu hissederdik her deminden Ne fallara bakasım var müjde verse de avunuşla Ne de gemim var batacak adsız bir ummanda. Ve yazmak kâr artık benim gibilere, küskünüz Mantıksızlıklarla yoğrulmuş günden pes ki müşkülüz Ah dostlarım küçüklüğümün, gençliğimin yıldızları Orta yaşlarda insan, nasıl arıyormuş o yılları. Nemini yitirmiş bir toprak gibi öze dönmüşüz Yağsa da yağmur ne çıkar, sırtı dönmüşüz Ne anlayanımız olur, ne ahvalimizi soran kul Hayatla evlilik bitmiş bu celsede, kalmışız dul. Tuzu idi o gülmeler, yemeğe tat verendi Az da olsa şekeriydi çaya, kahveye hazzı katan Acılarını hissederdik hayatın, neşemiz kalırdı baki Nicedir hızlandı hayat, bizeyse durandı kati. Çekip gitmek istiyor gönül ıssızlığın ortasına Nasıl da boğuyor bizi her yandan gürültü, tantana Ara nağmeleri dökülüyor telinden sazın hicazdan Yürek yakan türküler dile gelir hem de birazdan. Elimizden avucumuzdan kaçıveriyor sevgileri Bulunur mu dersiniz giden sevgililer bir daha geri Aramaklı olacağım bir gün iç çekerek onları bilirim Ah be hayat sanadır hasımlığım, öfkem, sitemim. Sonunu bildiğimiz şu nefes bilmem nerede biter Şu faniye geldik mertçe,dürüstçe, yol öyle de biter Elbette yaşanacaktır yazılan tüm dertler, kasavetler Ah be hayat, versen de biraz mola, kansaydık şu maziye Nasılsa göçüp gidiciyiz, etseydin merhamet şu faniye. Oğuzhan KÜLTE |