![]() ….. Kanadık Yine
Dün gece yine yalnızdım, sarıldım umutlara
Onlar olmasa sabah olmazdı, doğmazdı güneş Efkarım o kadar büyük ki sayki Ağrı`ya eş Hissiyatlar evrildi gamlı bir türküye Belki su serpilir, dile getirsem şu kavrulmuş yüreğe. Nazarıma ne kadar da çok şey takıldı, eza verici Hayat zaten zorken, bu sevgisizlik niye ki? Mum gibi eritirken zaman dişlilerinde bizi Bir tesbih yapıp dizdim, koydum başa da imameyi Nesine güveniyor insanlar, sanki ölümsüzler Kibirlerini, öfkelerini ne yazık yenememişler. Kardeşlerim, annem,babam gelir aklıma, dokunaklı Şimdi mesafeler var arada yollar çok meşakkatlı El uzatsam yetişmez, koşsam ne çare yol bitmez Sarıldık yine yastığa, kapadık gözü, ana bakalım Söz geçmiyor ki gönle, onu nasıl susturalım. Bir gurbetlik midir bu yaşanan içe ezadır Hisleri körelmişse insan bilemez bu hususiyetleri Onların derdi günü kurtarmak, kısacası yaşamak Bizimkisiyse yürek dolusu hezeyanları canlı tutmaktır. Hep gerilerde kalır bir yanımız, ince sızıdır Hayatın çetrefilli yanları bizlere hafiftir, vızdır Mesele yüreklerle birlikte solumak, gönle dokunmak Ya değisle ne anlam katardı çölde bir vaha olmak. Neden farklıyız bizler, neden bu cefalı duruş Vefaları satın almışlar ve kader ki vurmuş Belki de onlarla yoğrulmaktır ve yanmak ateşinde İnsan kalırız bu sancılarla, eminin ölümüne. Oğuzhan KÜLTE |
Emeğine yüreğine sağlık
_________________________________Selamlar