siz bakıyorsunuz yıldızlara
en kocamanını ayırıyorsunuz belki sevgilinize
sonra seviniyorsunuz için için
en kocaman yıldızı sahiplendiğinize
ürkerek bekliyor sabahı
aydınlık yüzünüzün en gizli çizgileri

ben içindeyim o kocaman yıldızın
gök mavisi taşları yakından kara
birbirinin üstünde olmayan eller gibi
savunamaz dokunulmazlığını
yüreğine işler buz kırıntıları
güneş alınır, satılır görülmeyen pazarda

okyanus dersiniz bir büyük nehir akar
bir kanlı irindir düşünceleriniz
ya da düşünmedikleriniz
bir deniz salya
burunlarını tıkar, gözleri olan yıldızlar
bütün ışıklarını kısar

ben yakarım
aydınlık sabahlara, dünyalara
pır pır yüreğimde titrek sesli yar
tüm masal, mavi
gülümsemelerini doğurmaya bebeklerin
yarılır taş

unufak toprak
yıldızın içindeki tohum
sevgi dersiniz bir büyük çiçek açar
kollarını diker ölülerin
bacaklarını, gözlerini

ne olur görün ölüler
açın gözlerinizi!..

09. 10. 1993 / Nazik Gülünay