bir ıslık geçer ağaçlar arasından
dudaklarında gün uçurumu
yıldızlarla göğsüne yanar..

-ışıklar küçük evlerini yakar-



içimdeki çocuğun nar’ıyla
hızla akan güneşin yeşil basamaklarına
mavi bir şiir düşer
tarçın kelimelerin kahverengi kentinde
turuncu sularla iner akşam
seni öperim




dağlar genişledikçe uyku sonrası sokaklara
kıyılar düş kırmızısı tay
mutlak yüzüme çarpan martıdan
anlarım geceyi
kanatlarında gül açması yeryüzü
salıncaklı bir bahçe kirpiklerime



sarışın toprakların nehirlere asılı gözleri
sımsıkı sarıldığında tenime
güzel bir şeyler anlatıyorum
odamın gölgeli yaşına..
sıcak kır’ın aşk kokulu göğü
insan yaşamak ve yaşlanmak için
taptaze fidanın çan sesinde
nakışlı tepeler
bir ıslıkla gelen yağmur ve
tohumlar..



uzaklığın karanlığına kısalan bir şeyler
sen geceyi tut
ben örterim üzerini

sevgilim,
yıldızlar bu gece daha da parlak
kavrulmuş yapraklar altında



....