11
Yorum
45
Beğeni
0,0
Puan
547
Okunma

o düşsel günler geçti belli ki
beyaz bir sayfa açtım,
seni çizemedim oraya
yoldan geçen o tanınmaz adamdın
belkide ben
uçurtma uçuran çocuğu aradım
bir büyük edasıyla
eline ipini dolayan
kalmadım olduğum yerde
ben de seni uçurdum
ve kestim uçurtmamın ipini
saldım gökyüzüne
yoktun en uzak çatıda bile
masal yazdığım zamana baktım
ne deniz köpürdü taştı
ne ırmak aradı yolunu
kağıt kalem bile bakmadı yüzüme
döndüm sırtımı bende
beyaz sayfaya..
18. 03. 2021 / Nazik Gülünay