öyle güzel baktın ki şiir gözlerinle
şiiri bıraktım kitap sayfasında
seni okudum baştan sona
genişledi dünyam aydınlandı
sanki bütün ülkelerin ışıkları yandı
kimse aç girmedi yatağa
bütün insanlar doydu

elimi hiç bırakmadın, tuttun
nasıl devrildi ardımda geçmiş direkleri
bütün kesilmiş ağaçlar
yeniden büyüdü; talan durdu yurdumda
güzellikten yana oy verdi dağ taş
bir kurbağa vırakladı kurutulmuş çayda
su çoğaldı barajda
yatağına salındı

gelmen, susman güzeldi, güzeldi duruşun
bahar ortasında kar gibi beyaz gülüşün
eklenmesi gülüşüme lâpa lâpa
hesabını yapmadan sensizliğin de var olacağını
ince sızılar çizmem göğsüne
bir ressam ustalığı ile
inan istemedim böyle olsun
yanaklarıma usul öpücükler kondurup
bende bırakıp şiir gözlerini
ebediyyen gitmeni

bulanık seller içinde..

24. 10. 2020 / Nazik Gülünay