etkilendim
bazen benim de karıştırdığım oluyor
günü geceyi
sevgiyi nefreti
siyahı ve de tabii beyazı
küçük bir kadının ellerine bakıyoruz beraber
bana tırnaklarını gösteriyor
tırnakları düzgün kesildiği için mutlu insanlar tanıyorum
doğru notalara basıp ilk la sol fa’yı çıkaran bir çocuk gibi
yarının piyanisti bu küçük insan
sözler yıllardan ağır

hangisi daha komik?
acı bir tutam tuz kadar yarada durmalı
insanların adları yüzleri gibi unutulmamalı
ki kirli bir eldiven olmadığı anlaşılsın tutulan eller
parmak boğumlarında beyaz bir gelin
bugün de beraber anasını boğup,
Sade’nin cennetinde demlenip buradan gitmeli
hiç olmadığı kadar güzel omuzlardan şarap içmeyi
bize böyle gecelerde öğretmeli

tutku dolu göğüsler miydi yoksa
çekilen derin bir nefes miydi
bir dal kağıt siyah için
mürekkep töresinde bitene kadar susulan
trend orospuluktur çağın lügatında
ne ırkı var bunun ne de farklı kromozomunu
kan akar yalnızca gözlerinden
utancından kuruyacağı ana kadar yas sarısı
bir tülbende işer kara sinekler
karo hazzın yarısında sekizli
ayrılanlar için daha iyi alışkanlıklar üretir şehir
kolay olmasa gerektir bu kadar kandan
kokudan, korkudan temizlenebilen

esnek devlet dairelerinin karnı ağırırken
sözlerinden korkuyorum küçük kadının
korku insanı dinç tutar, kan cesaretli
koku ise çeker bağrına elleri kocaman
sarar yüzleri kalbin üzerindeki ten toprağına
bir dakika saygı duruşu sonrası öpmek için
yeltenir pembe sürtük titreyen elleriyle
bir baba geçer sırtı kahverengi ağrılı
protokol masasında gergin bakışlar
daha iyi rol kesemezdi koltuğa mayalılar
takvimler yüzyıllar öncesinden piramit var ederdi
doksan biri dörtle çarpıp bir ekleyen mazi
bir ekmeği iki eşit parçaya bölmeyen haramyedi
lütfen dedi, bir daha sizi asla anmayacağım
klasörler içerisinde küçük fişleri görünce
ali topu atıp, ayakkabı boyamaya giderdi

muhtelif zamanlarda muhterem olabilir insan
bazı bazı idamlık asi, tutmadı ki elimizden efendi
uygarlığın en iri deliğine sıkışan eşitlik
paragirdabında birden felsefeye merak saldı
zamanın belalısı, her bir şeyden anlayınca
tatsız bir türlüye karar verdi şişman bir aşçı

bazen karıştırıyorum
bitmemiş bir aşk gibi sürüklenen etekleriyle
yeni günlere kaldırıyorum özlemi
çok iyi şairlerden şiirler çıkıyor
çok iyi sahnelenen oyunlardan pardon
bir agora taşının arkasında nefesi kesiliyor
kilise duvarında uyurken
papaz yaşlı köpeğin altına seriyor naylon
yırtılıyor şehrin en çirkin taytı
dizkapağı sinemasında su birikiyor mavi varise
mora çalıncaya kadar oynuyor bakışlar

alt edenin alt olduğu oyunlara kırbaçlandım
meraklısı değilim bu renksiz mecranın
kanı damarlarına neptün geri iterken
venüs kadar kaltağı gelmemişti bu kafeye
baş aşağı ne de güzel kokuyor sanat
bir kuru ekmeğin mertliğine muhtaçken saltanat
dokun izleri bilinen ellerinle yarama
öpmeden beni bu uçurumdan aşağı atma!

gerekiyorsa bir imza yeter, gerekiyorsa
bu şehre daha ne kadar acıyacağım?
bir fobi olarak doğmuşsun sevgi diline
dilin de batsın, girsin bitmeyen metro şantiyesine
sonuçta eyfel’de bir direk
sen de bir direk
seç beğen al, dur takayım bir dal
bu da bir dilek ya
dilin zehriyle engerek
kıvır kıvır içine sal