20
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
3099
Okunma


Gam tutan bedbahtlardan olma!
Aramayı bilen irfanında sevilen,
İnsan payına düşen ölümdür,
Bildiğin halde nâr yası tutma!
Vakıa, bu karmaşa ölümden midir?
sanmam,
düşkün insan, çöken, karmaşalar harikası
hakikatı ararken ölen mi çok dersin
yoksa hakikattan kaçarken ölen mi?
nereye baksam bendeyim, bendeli âdemi,
başkasından kalan yok payıma bu lâ mâbedi!
gâh kimsenin sözü dinletemediği ölüm,
bu dün de sensiz geçtiğinden mi yas tuttu gök?
sabır diliyorum coğrafya hocasının bıyıklarına
söz ederken infilak ediyor yürekçe akıl
kimsenin sözünü yakamadığı soğuk mumların
gök hüzne talip olduğu için mi hep mavi?
matem ârifin el çantası, kimi zaman unutulmuş
lâkin görmedim yas tutan arif bu gam içinde
insan payına düşen ölümden başka ne ki?
asla bulamayacağım için bu yas’a seyrangâhlık
bende ki sona önden kesilmiş bir bilet
asla cüz’i durmuyor korunaksızlık duvarları
ışıltı, en sanatkârın çileli yalınlığı ve yalnızlığı
Asla talep edilenden başkasını yaşayamayacağız
ey talip, anla ki bildikçe ölüyoruz
dervişler bilmeyince yaşar
bu gökler şimdi ne kadar da mavi gece utanınca
anla ki tab üstü kâvi talip, biz öleceğiz
mavi olsa da olmasa da
biz hep öleceğiz.
5.0
100% (32)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.