tam da o gün

boğazın sesini elime almış koşuyordum
kuş sevişmesi gibi bir üşüşme dilimde
sanki ne kadar cümle varsa yanlış yolda
rüzgara yüz veriyor şeytan uçurtmaları
haziran günü kızılı demliyor deniz
ufuk çizgisinde duruyordu kallavi bir İstanbul akşamı
hepimiz uygunsuzuz aşka mola vermek için
cebimde öksüz bir sancı
imlası bozuk bir aşk
terlemiş buruşmuş imgeler
adına çok acemi akrostiş bir ağıt

tam da o gün

ilk defa resmi bir aşk için beyaz kağıt kullanılmış
göğsün ağacın gölgesine yatmış güvercin
rüzgar hayalinde ellerim
saçlarını vaftiz eden bir keşiş
aşkın iman saatine gelmiş öpüşmüyoruz
yalan…
ben senin nefesine bile dokunmadım

sesin ruha hicran çağırır suskunlukta
kum tanesi ayıklatıyor zamanın bornoz tepsisinde romantizm
bir martının özgürlüğünü kiralıyoruz
simitçi ile martı ana baba ayrı deniz üstü kardeşler
bense oraya nefesler kadar yakın
mesafeler kadar uzak
bir kirpik oynaşmasında
yazık, ziyan bir yanlızlığım

tam da o gün

uzak kaldırımlarda yürüyen aylak senfoni
sarhoş deminden yukarı sıvışırken sesime
neden unutuldum budalası bir tayyare
hin diye çakılır zihnime
ölümsüz olmak isterim
gider ayak sırtımı okşayan rüzgara
ara sıra yalayacak bir duvar bırakmak
mülkümdür sokak
fersah fersah deniz ekerim
yani bir ömrü yutmak için ne gerekiyorsa var

tam da o gün

bakışına mevsim iliştiriyorum
yani olur ya kuru bir sağanakta kavruluruz
sevdalı şairliğimin keşfi yani
hani konuşmadığım bütün anların zarfı göz kapaklarım
bir çift mektup
sapana koyar kıvırım acemiliği

-mevsimin adı neydi? Hani şu içinde olduğumuz
toplamaya çalıştığım anın düşürüyorum mazgallara
ve denk gelişi hayatın
aşka dost kalışımız
matematiksel bir delirme sadece

tam da o gün

tesadüfün böylesi ancak şiirde olur
adımın manasını öğrendiğim an
anladım biz anlamadığımızı severiz
bir şey sayarız anlamsızlığın gizini

Balat’tan yukarı şarap sersemi adımlarla
süslüyorum duvara yazılı ilk mısramı
-kavuşmalar insan yüreğinin sıcağıdır
hafif kaçıyor
yükünü çoktan tutmuş
üst komşuna
belli ustalıklı ayrılmış adam
boyasından belli
gece bile başka ışıldıyor ona
no woman no cry

tam da o an

insan sadeleşmesinde
acıyor kalabalığımız
dünya keyfince yörüngesinde yalnız

K.Y.