gizimdir
sularınıza gömülsün isterim
dilerim belanız olsun
neyleyeyim

oturup kendi içime
çadırlar kurup bozdum
kalabalık otobüslerde yanıbaşınızda tozlandım

ne zaman maceraya atılsam
uçurtması menevişli çocuk olarak
hayat hiç konuşmamış ölülerdi

gelmeyeni ve gideni oğul oğul sayıklayan
zemberegi boşalmış
şarkısı dağılmış
bulutlardan isyan büyüten
içine durmadan şimşek dolan bir saat gibiyim

oturmuş tanım arıyorum boşluğa
boşluk...
bulamayanların tanrısı

ne kadar yalansınız
en az mutlu ülkeler kadar
biri bağıracak olsa içinizde
korkuyla toplanıyor eliniz

neye başlasam
bezgin bir tren oluyor
neden mahçup oluyorum size düşen güneşe
ölüler soldukça mahçup olunur mu

sizden değilim
yurdu çiçeğe ayarlı cingenenin biriyim

sizden değilim
damarım hesapsız baskaldırılara ayarlı

kurulup gecenin sesine
sadece duyumsamak istiyorum
içinize sokulan riyanın ürküsünü
uykuyla kendinizi vuruşunuzu

tam olan her şey gibi sevimsizsiniz
bölünmemiş merhaba
gülünmemiş oyun
sevilmemiş şiir
öpülmemiş sevgili
taşmamış isyan
ne varsa tabiattan size akan
ağı boş çeken balıkçı gibi
kulağınıza çan çan dolarak
küfrediyorum orta yerinize

kaç ömür bizden
cemreyi düşürmek için avlunuza
kendi baharını kırptı güneş güneş
delikdeşik mevsimler gibiyim
rüzgar hanginizden esse
bir çocuğu annesine kavuşturuyorum

sizden değilim
tutup korkulara dizeceksiniz beni
köhne, çürümüş duvarınızın önünde
namlularınız ışıl ışıl
gözleriniz mahmur
gözleriniz
üzerine mil çekilmiş yollar gibi

ant olsun
azap ağıtları yazacağım tarihinize
alnınız katrana bulansın

hangi mevsimde
kaç yaşında ölsem yetmiyor
alınmamış ekmekler gibisiniz

K.Y.