5
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
1495
Okunma
sana başlayalım dedikçe raflar tozlanıyor
siyah beton denizin ortasında
ışıklar içinde dalgalanıp duruyor evler
bacası var,kapısı var, sesi var hepsinin
açılmamış kapılar gibi okunmamış binlerce not
ömür kırpıklığında seni aramak
sıcak ve tekil hala
yağmur tutmuş bir otobüsü
camına bebek ayakları çizilmiş tıka basa geçiyor
hızla dağılıyor sokak köpekleri
akşam üstü telaşı gibiyiz
tanımsız olanda ustasıyız
uzak yerlere düşüyor bakışlarımız
sabahlarımız küfleniyor cesetlerimize öykünerek
ceketlerimize sığınıyoruz
rüzgar kalkıveriyor karşı tepeden
çocuklar uyanıyor
işçiler uyanıyor
tren garları vapurlar uyanıyor
kara ağaçlar şarkı söylüyor uzak dallarında kadınların
birden yanıyor sigaramız
soğuk gibi ürkek duruşuyoruz sen dağınıklığında
K.Y.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz