![]() DÜŞER BİZE DE YALNIZLIK
Diziliyor sırasıyla gamlar büyüklü küçüklü
Dinmez acıları geçmişin, hepsi de hüzünlü Bağı harap olmuş gençlikten kalma bir hayat Omuzlar geride artık, hayallerse kelepir,satılık Kısmetten bize de düşecek, kaçınılmaz bir yalnızlık. Mavisinde, suların pırıltısı neşe saçıyoru Gülüşler ortak yanımızdı, acılar bile hayat katıyordu Vardı elbet sıkıntılar, fakat ille de birlikte çekliyordu Ne göğüs geren var darlığa şimdi, ne de alan bir yükünü Kimler olmuş ise tanık, say ki dosttular, tanıdık,.. Hüdâ`dan bize bir fasıl, kalacak yine yalnızlık. Ne gençlik, ne de orta yaş, bunla değiller ilgili Elbette çok okuyan ve düşünenler bilgili Mutluluk denilen kapının zor bulunur o kilidi Yaşta değil neşe, gönlük olsun yeterki de Bir zaman gelir bilinmez, açar güneş, ufuk aydınlık Sonuç yine de değişmez, elde kalır hep yalnızlık. Oğuzhan KÜLTE |