20
Yorum
73
Beğeni
5,0
Puan
3363
Okunma

Gölgeler konuşur gece olunca
ve
sükûtu yorgan yapar yıldızlar
Hüznü lâl gecelerin
Gölgesiydi yalnızlığım
Dargın izlerin en alacasında gezinirken
Rüzgâr gözlerimin nemini öper
Ay ışığında boğulurdu karanlık
Belki
Sınırlara takılmasaydı ayağımdaki pranga
İçimdeki hırpani sesi düğümlemeseydi düşünceler
Boynuma borç olmasaydı buz dağının görünmeyen yüzü
O zaman yelken açardım özgürlüğe
Ve sırıtmazdı ütüsüz gömlek gibi kırışmış umutlarım
Bana sen bağışla Tanrım
Bir dilim ay
Bir tepsi yıldız
Gözlerimi bandıracağım sevgi dolu uçsuz bir deniz
Ve
Özleme çare bir lokmada giz
Sonra istersen
Değiştir sokağını hayat
Ardına bile bakmadan çek git
Benden alamadın
Bari toprak versin muradını
Dilek USTA
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.