sen baktığın zaman
duru süzülüp giden
yeşiller arasındaki bir ırmaktan
kalbime bir şarkı düşüreceğini bilmiyordum
kendi halinde yaşayıp gidecektim
çiğnek bir otun içinde belki
nağmeler yalnız vuracaktı dört duvara



geldiğin zaman gözümün önüne
zaman durgun bir dereden akacaktı
geçenler olacaktı karşı kıyıya
çocuk ayakları olduğunu unutacaktı
taştan ayağı kayanlar
sövüp sayacaktı ilk yenilgide
havaya kalkacaktı bir eli
diğeri hiç olmayacaktı
korkacaktım aynı şeyleri yaşamaktan


keşke ilk bakış hep öyle kalsaydı
sevgiyle karışık ürkek bir çocuk
arasaydı karanlıkta elini tutan birini
baba haliyle yüzü her zaman munis
masaldaki kurttan kurtaran el
bilerek nasıl bir dünyadır çocuk kalbi
nasıl çarpar sevgi demeti bakışta
öyle yolunda gitseydi her şey

sözler bulurdu notasını
kayıp gitmezdi hayat
çirke giren yılan gibi..


20. 11. 2018 / Nazik Gülünay