Parmaklarımın ucunda şehir
Köküne inince sevdanın,



Saçlarımı tarıyorum
Kıvırcık bir fırtına aynalarda
Sis doldurmuyorum inan ışığına
Yüzüm her şey gibi sabah
Her şey gibi aydınlık



Yolcu ederken bir şiiri
Vapurlar kalkar mı limandan bilmiyorum
Sesim çalar saat gibi
Mırıltılarımı anahtar deliğinden geçiren peri
Haydi sevdalım,
Masalımı masana uzatan baharla geliyorum
Su damlıyor musluktan
Geceden kalma uykuya



Gir içeri

Sensin,
Kirpiklerimden damlayan
Güneşi cama vuran düşüme uyanan
Sağımdan kalkıyorum
Omuzumda kulelere akan gökyüzü
Kalbimin ipleriye uzanırken
Bendim kuşlarla havalanan
Dudaklarına..



Ahh..
Kanatlarım olduğundan beri
Kafesime sokamıyorum sözlerimi

Kalbindeki çocuğa yedi rengini bağışlarken mavinin
Suya dalan yıldız yüzünü yıkıyor olmalı
Duvarımda iki kumru
Aralıksız sevişirken

Kemanımın telinden vurmayın beni
Burası çıkmaz sokak
Hedefime ayaklanan
Çekin ayaklarınızı üzerimden
Şehrin üstüne serilen
Boş kumaşlar