bir yeminimi bozdum şiire gir diye
iki şiirde bir mavi kurdelem sensin
bu kadar mı günahız birbirimize
kalabalıklığının arasından yalnız bakarsın
kaç papatya sığar oysa bu bakışa
ve güvercinler havalanır kirpiklerinin arasından
iki mahalleyi birleştiren ince bir nehir akar


bilerek yaratmayız bu yakın uzaklığı
elimi uzatsam değerim kalbine
aşık sazını alır eline divanda sen
nağmelerde sen çalar her tel, her dem
soğukta donmaktan kurtulur nisanın çiçekleri
can verir mayıs gülüne yağmurun
o güzel bakışlarını bir görsem



yalnız senin için içimde biriktirdiğim sevgi
tutuşsun diye bakışlarındaki ümit, nem
belki dön diyedir çocukluğuna yeniden
çevir çemberini dün gibi yine heyecanla
çıkar kalbindeki ilk bakışın lezzetini
dön diye kayısı ağacının çiçeklenişindeki sevince
ilk okul çıkışı yirmi üç nisanlarda
çocuk ellerimize tutuşturulan akide şeker


ne
ler
bakışların


23. 04. 2017 / Nazik Gülünay