12
Yorum
35
Beğeni
0,0
Puan
2025
Okunma

Vakit dar, bahâne boldur hep
İnsan, önce kendine yabancı
Sonra tuzaktır kardeşine
Ne vakit uçsa bir kuş başının üzerinde
Suçludur rüzgâr...
Görmek değildir bakmak
O, çok derindedir; bilinsin!
Sen dönerken; eteklerin fırtına
Gelen gitmiştir çoktan
Gelmek, gitmelere açılan
Acımasız muammâ...
Kör kapıların kora dönmüş eşiklerinde
Bulursun kendini bir zaman sonra
Kalkmaya çalışmak faydasızdır;
Bedeninden ne umarsın ki
Rûhunu kaybettikten sonra!
Gemileri alabora tüm denizlerin
Yırtılırken avuçlarındaki İsa’ dan kalma yara...
Ey insanlık;
Yüreğinin değil, vicdânının götürdüğü yere git artık!
Özlem Tarhan
Ağustos/2016
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.