12
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
1594
Okunma

Zaman dediğimiz yolda, adımlarınız akıl ve bilgiye ilerliyorsa,
izinizi takip edenler hep güneşe yürürler...
Öğle sıcağı...
kahve fincanımda tembellik yüzdürüyor saatler...
balkonumda yine o kavruk karınca
çalımından çok
yüzümü yere geçiren yük taşıyor sırtında
Eğer görmeseydim
işi gücü bırakır
gün öldürürdüm güneşin silahıyla
Ansızın, zaman kapısını aralıyor gözlerim
iğne deliğinden kaç ışık yılı geçiyor sayamıyorum
görüyorum ki
sermayesi alın teri
riyazeti ahlâk
nuru içinde, ateşten bir kandilmiş emeğin meali
Değil mi ki
İbrahim’i mancınıkla
ateşin ortasına atan Nemrut’a inat
Tur Dağına bir damla su taşıdı karınca,
varmasa bile tavizsiz yol almadı mı kararınca
İbrete mazhardı kıssanın hissesi
Sözün bittiği yerde böyle ünledi kalem
ve güneş dağlara yaslanırken
komüne doğru yol aldı karıncanın güncesi
Dilek USTA
5.0
100% (19)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.