14
Yorum
29
Beğeni
0,0
Puan
2514
Okunma

Belki güçlü olmaktı MAVİ
Belki de özgür
Misketleri hiç ıskalamadım.
En çok mavileri vurdu minik parmaklarım
Sadece oyunmuydu renkli camların çarpışması
Yoksa emeğin galibiyetimiydi yüzümdeki sevinç...
Bilemiyorum
Ceplerime doldurduğumda,
Zafer ışıkları oynaşırdı avuç içlerimde
Tırnak diplerim toprak
Parmak kıvrımlarım nasırdan çatlasada
Baş ucumdaki kutudan
Odamın tavanını aydınlantırdı
Yıldız yıldız göz kırpan misketler
Hayatın bir perdelik sahnesiydi çocukluk
Gün geceyi,gece günü kovaladıkça
Güneşle ay saklambaç oynadı yıllarca
Büyüdüm
Ama biteviye ebe oldum bu oyunda
Gökyüzünü
Denizi sobeledim hep
Bu sefer misketlerim değil
Özgürlüktü bakışlarımın mavi olmasına sebep
Dilek USTA